Tak naprawdę klimatyzator to urządzenie służące do przenoszenia temperatury z jednego źródła do drugiego. W skład systemu klimatyzacji wchodzi jednostka zewnętrzna, wewnętrzna i instalację freonową przeznaczoną do przenoszenia czynnika chłodniczego między jednostką wewnętrzną a zewnętrzną.

Wiedząc, że transportowanie energii z układu o niższej temperaturze do układu o wyższej temperaturze jest nierealne z powodu podstawowych zasad fizyki. W układzie pracy klimatyzacji rozwiązano ten problem za pomocą zastosowania właściwego przekaźnika ciepła zdolnego do zmiany swojej temperatury za pomocą zmiany ciśnienia. Takowym przekaźnikiem jest R-410A posiadający zdolność do odebrania energii z otoczenia w temperaturach od -20 stopni Celcjusza. Uzyskujemy taki efekt, gdyż czynnik chłodniczy wewnątrz instalacji klimatyzacji zmienia stan skupienia z gazowego w ciekły. Kiedy przekaźnik ciepła znajduje się w postaci gazowej jego temperatura jest niższa od temperatury powietrza atmosferycznego dzięki czemu ciepło z powietrza zewnętrznego jest wstanie przejść do czynnika chłodniczego R-410A, gdyby jednak temperatura nośnika ciepła w stanie skupienia lotnym była by wyższa od temperatury powietrza zewnętrznego, transfer ciepła byłoby nierealne w skutek ograniczeń spowodowanych prawami termodynamiki. Różnica między temperaturą powietrza zewnętrznego a czynnikiem chłodniczym wpływa w znaczącym zakresie na efektywność instalacji.

W trybie pracy chłodzenia, gdy temperatura powietrza zewnętrznego jest zbyt wysoka przejście ciepła z układu pracy klimatyzacji jest niewykonalne bądź niewydajne. Ta sama reguła dotyczy też trybu grzania, ale tutaj kierunek transferu ciepła jest odwrócony wskutek czego energia cieplna jest pobierana z powietrza zewnętrznego, po czym zostaje oddane do czynnika chłodniczego w stanie skupienia lotnym po czym jego skroplenie wraz z zwiększeniem temperatury czynnika R-410A i przekazanie energii z freonu do powietrza znajdującego się w pomieszczeniu przez jednostkę wewnętrzną i rozprężenie czynnika z powrotem do stanu skupienia gazowego i powtórzenie całego procesu.

Podstawowe zastosowania klimatyzacji.

Podstawową funkcją klimatyzacji jest naturalnie klimatyzowanie pomieszczenia polegające na transmisji ciepła z pomieszczenia do powietrza na zewnątrz w celu schłodzenia powietrza wewnątrz pomieszczenia w celu zmniejszenia temperatury wewnątrz pomieszczenia do pożądanych warunków.

możliwość grzania. W celu zapewnienia całorocznych komfortowych warunków przez cały rok układ pracy klimatyzatora został standardowo wyposażony w zawór czwór drogowy dający możliwość zmiany kierunku przenoszenia ciepła w celu ogrzania pomieszczenia w skutek pobrania ciepła z powietrza zewnętrznego zamiast pomieszczenia i przekazanie go do klimatyzowanej przestrzeni. Wysoka wydajność klimatyzatorów umożliwia osiągniecie niższych kosztów eksploatacji w porównaniu do zwykłych metod grzania w okresie zimowym.

W celu uzyskania jak najbardziej komfortowych warunków dla alergików większość jednostek wewnętrznych wiodących marek została wyposażona w specjalistyczne filtry przeznaczone do usuwania alergenów znajdujących się w pomieszczeniu. Dzięki czemu oczyszczone powietrze jest przyjemniejsze dla osób posiadających uczulenie.

Możliwość osuszania. Wilgotność powietrza jest w znacznym stopniu zależna od temperatury wewnątrz pomieszczenia, w związku z tym w celu regulacji temperatury pomieszczenia wymagane jest odseparowanie wody z powietrza. Zmiana wilgotności powietrza wpływa w sposób korzystny na komfort, żywotność pomieszczeń i wyklucza możliwość powstania grzybów.